| تبليغات | X |
|
امام حسین و عاشورا در سخنان حاج اسماعیل دولابی
شنبه بیست و نهم دی 1386 1:50
فرمود همه زمینها کربلا و همه روزها عاشوراست ولی نفرمود همه شما امام حسینید گذاشت خودتان درک کنید.
-------------------------------------- حاج هادی ابهری که در محبت اهل بیت خصوصا امام حسین مجنون بود گاهی اوقات در مجلس روضه امام حسین چنان عاشقانه روضه می خواند که همه را منقلب می کرد.وقتی که همه خوب به گریه می افتادند و او مست می شد به خودش می گفت چرا گریه می کنی؟ گریه کار زنهاست بعد دستمال ابریشمی یزدیش را از جیب در می آورد و در حالیکه همه به شدت گریه می کردند بلند می شد و خودش می رقصید. ----------------------------------------- سید بن طاووس که شخصیت بسیار بزرگیست و در اوایل دوره غیبت کبری زندگی می کرده است کتابی در مقتل امام حسین به نام لهوف دارد.در مقدمه کتابش مینویسد اگر آداب و رسوم خلق نبود که وقتی عزیزی از دستشان می رود عزاداری می کنند به خاطر موفقیتی که امام حسین در قربانی کردن همه چیزش در راه خدا به دست آورد من خلق را تحریض به عیش و شادمانی می کردم ولی چون عادت خلق اینست من هم مقتل نوشتم. ---------------------------------------- پیش از ظهر عاشورا امام حسین و حضرت ابوالفضل به لشگر دشمن حمله کردند و دو نفری لشگر را تا دروازه کوفه یعنی هیجده فرسخ عقب راندند.امام حسین در حال تعقیب دشمن می فرمود: اخی اباالفضل.حضرت ابوالفضل هم پاسخ می دادند:سیدی و مولای اباعبدالله.به این ترتیب از هم خبر دار می شدند.نزدیک دروازه کوفه خداوند به قلب امام حسین الهام فرمود که حسین جان در قراری که با هم گذاشتیم هر چه وعده داده بودم از سعادت و مقامات اخروی و شفاعت امت جدت و.... همه را خواهم داد اگر می خواهی شهید هم نشوی نشو.امام حسین دیدند گویا خداوند می فرماید اگر تو به قرارت پایبند نباشی من تو نمی زنم و خلف وعده نمی کنم.این بود که حضرت شمشیرشان را غلاف کردند.دشمن هم که شنیده بود وقتی امام حسین شمشیرشان را غلاف کردند کار تمام است روحیه از دست رفته خود را بدست آورد و جرات یافته و حمله کرد و از آن به بعد شهادتها پیش آمد.شما هم هر وقت دیدید کاری که می کنید استفاده تان را کم میکند غلاف کنید. ----------------------------------- منبع:کتاب مصباح الهدی نوشته مهدی طیب
امام حسین میشه منم با خودت ببری ؟
جمعه بیست و هشتم دی 1386 0:31
ای امام حسین گفتی آیا کسی هست که مرا یاری کند من میگم میخوام که تو منو یاری کنی-میخوام با تو بیام به کربلا-میخوام منو با خودت ببری-برام مهم نیست که چی پیش میاد-زنده می مونم یا کشته می شم-به بهشت میرم یا به جهنم-فقط میخوام با تو باشم و همراهت-میخوام پیش تو باشم-میخوام جایی باشم که تو هستی-میشه منم با خودت ببری-خسته ام-دلم شکسته-خیلی دلتنگم-ازین دنیا خسته شدم-دستم رو بگیر و منو از گل و لای دنیا بیرون بکش-میخوام بمیرم تا دوباره زنده بشم-میخوام تو خون خودم برای خدا برقصم-میخوام جسمم رو رها کنم تا با جونم زندگی کنم-زندگی حقیقی که فقط اون چیزهاییکه واقعا هست و وجود داره رو ببینم و بخوام-دنبال چیزهای باطل و پوچ نرم-ای امام حسین منم میخوام با تو بیام به کربلا میشه منم با خودت ببری؟!
کی میای !
چهارشنبه بیست و ششم دی 1386 1:31
آقا جونم
مهربونم کی میای دردت به جونم
درس های زندگی
شنبه بیست و دوم دی 1386 14:7
۱- یاد گرفته ام که نمی توانم دیگران را مجبور کنم که مرا دوست داشته باشند. تنها کاری که می توانم بکنم اینست که کسی باشم که بتوان او را دوست داشت. بقیه اش بستگی به آنها دارد.
۲- یاد گرفته ام که مهم نیست چقدر نگران و غمخوار دیگران باشم بعضی انسانها در پاسخش اصلا نگران و غمخوار من نخواهند بود. ۳- یاد گرفته ام که اگر بعضی ها مرا آنطور که می خواهم دوست ندارند به این معنی نیست که اصلا مرا دوست ندارند. ۴- یاد گرفته ام که سال ها طول می کشد تا اعتماد و اطمینانی ساخته شود و تنها در چند ثانیه می تواند از بین برود. ۵- یاد گرفته ام که آنچه در زندگیم به حساب می آید و ارزش دارد چیزهایی نیستند که دارم بلکه انسانهایی هستند که همراه من هستند. ۶- یاد گرفته ام که محیط و شرایط اطراف من ممکن است در آنچه که هستم تاثیر بگذارد ولی من در برابر آنچه می شوم مسوول هستم. ۷- یاد گرقته ام بدون توجه به احساسی که دارم در برابر آنچه انجام می دهم مسوول هستم. ۸- یاد گرفته ام که یا من رفتارم را کنترول میکنم یا رفتارم مرا کنترول می کند. ۹- یاد گرفته ام که بعضی وقتها که عصبانی هستم این حق را دارم که عصبانی باشم ولی این حق را ندارم که ظالم باشم. ۱۰- یاد گرفته ام که بالغ شدن ارتباط بیشتری با تجربیاتی که داشته و آنچه ازین تجربیات یاد گرفته ام دارد و ارتباط کمتری با تعداد روزهای تولدی که جشن گرفته ام. ۱۱- یاد گرفته ام که دو نفر می توانند دقیقا به یک چیز نگاه کنند و چیزی کاملا متفاوت از یکدیگر ببینند. ۱۲- یاد گرفته ام صرف نظر از اینکه یک دوست چقدر خوب است بعضی وقتها آنها باعث آزار من خواهند شد و من باید آنها را ببخشم. ۱۳- یاد گرفته ام که همیشه اینکه دیگران مرا ببخشند کافی نیست. بعضی اوقات باید یاد بگیرم که خودم خودم را ببخشم. ۱۴- یاد گرفته ام که اگر دو نفر با هم بحث می کنند به این معنی نیست که یکدیگر را دوست ندارند و اگر دو نفر با هم بحث نمی کنند به مفهوم این نیست که یکدیگر را دوست دارند. ۱۵- یاد گرفته ام که اهمیتی ندارد که قلبم چقدر بد شکسته است چرا که دنیا به خاطر درد و غم من نخواهد ایستاد. ۱۶- یاد گرفته ام مهم نیست که چگونه مراقب بچه هایم هستند چرا که سرانجام روزی آنها صدمه خواهند خورد و من هم صدمه خواهم دید. ۱۷- یاد گرفته ام که هرگز نباید به بچه ها بگویم که رویاهای آنها غیرممکن یا عجیب و غریب است.چیزهای اندک تحقیرآمیزتر هستند و چقدر دردناک است اگر آنها آن را باور داشته باشند. ۱۸- یاد گرفته ام که انسانهای قهرمان کسانی هستند که کارهایی را که باید انجام شوند در زمانیکه لازم است بدون توجه به نتایج آن انجام می دهند. ۱۹- یاد گرفته ام بعد از ناتوانی می توانم مدتی طولانی به تلاشم ادامه دهم. ---------------------------------------------- منبع : http://westhartfordcounselingcenter.com/lessons.htm
توبه در غزل های حافظ
جمعه چهاردهم دی 1386 20:34
اساس توبه که در محکمی چو سنگ نمود
ببین که جام زجاجی چه طرفهاش بشکست
بیار باده که در بارگاه استغنا چه پاسبان و چه سلطان چه هوشیار و چه مست -------------- خنده جام می و زلف گره گیر نگار ای بسا توبه که چون توبه حافظ بشکست ----------------
خواب همان وفات موقت است
چهارشنبه دوازدهم دی 1386 14:6
از عجایب اینکه همه از وفات وحشت دارند. معلوم هم نیست که همه از لوازم آن (مثل بی سرپرستی اولاد و دوری خویشاوندان) مستوحش باشند بلکه از مقارناتش ( سختی و فشار-جان کندن و....) وحشت دارند و حال اینکه همه هنگام خواب برایشان این امر اتفاق می افتد به طوری که اگر نگذارند بخوابد یا بیدارش کنند ناراحت می شود و از خوابیدن یا ادامه آن لذت می برد و خواب همان وفات موقت است.
در محضر بهجت جلد اول-صفحه ۲۲۵ |
آمار وبلاگ
افراد آنلاين: تعداد بازديدها:
طراح قالب |
